Latest Posts
-
Yolunu Kaybetme!
Yol senin içinden geçiyor. Kimi zaman engebeli, taşlı kimi zaman çiçeklerle bezenmiş bir patikadır. Hangi yoldan gitmek istediğini sen belirliyorsun yeter ki yolunu kaybetme! Nereye kiminle varmak istediğini doğru seçmen gerekir. Kısa bir vadede nereye varacağını bilmek en azından istemek… Continue reading
-
Seçimlerim…
Bizi biz yapan seçtiğimiz yollardır. Ben hayat çizgimde ilerlerken hep zor olanı seçtim. Uzak olan hep cazip geldi. Henüz liseye yeni başlamıştım ki -hiç gitmek istemediğim liseye birçok sebepten kayıt yaptırmıştım- kendimi oraya ait hissetmedim. Kalabalık bir okulda sınıfıma bile… Continue reading
-
Geçmiş Zaman İnsanı
Hiç mum yanmamış evlerde Akşamları televizyon ışığında Uyuklayan insancıklar Hayret Bir kelime çıkmaz mı insanın ağzından Öğle vaktin de balkonlarından hiç müzik sesi gelmeyen evlerde Mutluluk sessiz sedasız kayıp gider İki sandalye bir sehpa değil mi yeten Kırk yıl hatır… Continue reading
-
Sormayın!
Geçtiğimiz pazartesi yakın bir dostum doğum yaptı ve bende yanında refakatçi kaldım. Dostumu ziyarete gelen bir misafirle sohbet ederken konu üç çocuğu olduğuna geldi. Üç çocuğum var dedikten sonra hiç sormamış olmama rağmen isteyerek planlı doğumlar yaptığını anlattı. Kaza sonucu… Continue reading
-
Sühan (İlk Aşkın Hikayesi 2)
En son görüşmelerinin ardından tam bir ay geçmişti. Sühan’ın her anında Rüzgar’ın Simsiyah gözleri, siyah saçlarının alnına düşüşü ve biraz muzip gülümsemesi vardı. Yüreğinde ilk aşkın verdiği bir ızdırap vardı. Kayıtsız şartsız ona teslim olmak istiyordu istemesine ama içinde bir… Continue reading
-
Sühan (İlk Aşkın Hikayesi 1)
Eli kalbinin üstünde başını dizlerine dayamış mutfağın balkonunda oturuyordu. İçinde bir sıkıntı arada yüzünü gökyüzüne çevirip yıldızlara bakıyordu. Radyoda slow türk açıktı. Annesi -Sühan çay içer misin? Diye sordu. Çay içmek istemiyordu. Hatta ağzına bir lokma yemek bile koymak istemiyordu.… Continue reading
-
Sühan
Kısa saçları henüz omzuna değmiyordu. Kot ceketin altına aynı renk ispanyol paça bir pantolon giymiş. Kırkbeş kilo var yok cılız bedeniyle yavaş adımlarla merdivenlerden inerken gözleri onu arıyordu. Ellerini ceketinin cebinden çıkartıp nereye koyacağına karar veremediği için geri soktu. O… Continue reading
-
Sevgili Kendim
İnsan ne zaman uyanıyor bir rüyadan ve ne zaman farkına varıyor yaşadığının? yaşamak öyle kolay değil. Bir gerçeğin içine uyanmak, hata yapma lüksünü kaybetmek büyümek değil mi? Biz ne zaman büyüdük? Doğru soruları ne zaman sormaya başladık? Çocukken her şey… Continue reading
