Yol senin içinden geçiyor. Kimi zaman engebeli, taşlı kimi zaman çiçeklerle bezenmiş bir patikadır. Hangi yoldan gitmek istediğini sen belirliyorsun yeter ki yolunu kaybetme! Nereye kiminle varmak istediğini doğru seçmen gerekir. Kısa bir vadede nereye varacağını bilmek en azından istemek sonsuz bir mutluluk getirir.

Çoğu zaman yanlış olanı seçiyorsun. Kırıyorsun ve kırılıyorsun oysa hayat çok kısa doğru olanı seçmekten başka çaren yok. İyi olanı, güzel olanı bulmak senin elinde; cam bir fanustan insanları seyretmek yerine uçsuz bucaksız denizlerde yüzmeyi seçmek senin elinde, rengarenk balıkların arasından geçip kendi hazineni en derinde bulmak zorundasın! Geçmişin yaralarını kanatmak yerine bugününe değer katmayı seçersen vardığın yer hayalini kurduğun yeşil çimlerle bezeli çiçekli bir hayat olur. Yeter ki iste, yeter ki kendi değerini ve hayatın değerini bil! Elinde olan en iyisi, sahip olduğun sadece sana ait olan hayatı eksileriyle kabul edip yaşamaya başladığında güzellikler seni bulur. Şükretmeyi, dua etmeyi unutma, olduğun yerde olmak isteyen milyarlarca insan var unutma. Her şey senin elinde sahip olduklarınla mutlu olmakta, sahip olamadıklarınla mutsuz olmakta; eğer gözlerin hep senden iyisinde kalırsa hiçbir zaman mutluluğu bulamazsın. Bu dünya da ne acılar var ne travmalar var! Bir de bütün acılara rağmen ayakta kalmış başarılı inşalara bak. Varış noktanı belirlerken ilham aldığın insanlar olsun. Kimse çiçekli yollardan yürüyüp varmıyor ait olduğu yere; herkesin bir imtihanı var. Kimisi mutluluklarını sererken önüne, kimisi acılarını kalbinin en derininde yaşarken gülümsemeyi seçiyor. Maske yüzlerin mutlu görüntülerine aldanıp hayatını kendine zindan etme, yolunu kaybetme!

Uzun gibi görünen bu yolda zaman o kadar hızlı akıp gidiyor ki doğruyu seçmek için en iyi zaman şu an gözlerini açıp da her şey için geç kalmışım deme! Asla geç değil. Hala nefes alıyorsan bir umut illaki vardır. Halledilmeyecek tek şeyin ölüm olduğunu unutma! Geçmez dediğin, bunu atlatamam dediğin bütün yaraların kapanmadı mı? İzi kalır belki ama unutursun o yüzden umutsuzluğa kapılıp şimdini mahvetme gelecek güzel günlerin hayalinin ışığında yoluna çiçekler ek, hasat vakti geldiğinde mutluluk biçeceksin.

Daha dün 18 yaşımda yolun başında yapacak çok şeyim vardı. Şimdi 30’larımda bambaşka bir dinginlikte yaşarken zaman algımı yitirmiş keşkelerimle, iyikilerimle nasıl geçmiş diyorum bunca zaman ben hiç anlayamadım. Sen de anlayamayacaksın o yüzden güzel yaşa, güzel bak hayatına, iyi davran kendine olmak şeyler için hırpalama kendini ne yaşıyorsan yaşaman gerektiği için yaşıyorsun belki şimdi çok karanlık ama daha açılacak kapıların var. Sen içindeki yolu kaybetme! Mutluluk için, iyilik, güzellik için yaşa su akar yolunu bulur. Tıpkı senin gibi unutma!