Her sabah olduğu gibi bu sabah da kahveyle başladım. Kural değişmedi.

Ama bugünün farkı şu: Artık resmen diyetteyim. Ve evet… ilk gün resmi olarak bitti.

Sabah hastane kontrolleri nedeniyle kahvaltım epey gecikti. Açlık, sabır testi gibiydi. Öğlene doğru, sonunda avokado soslu yumurta dürümümle buluştum. Lezzetliydi ama beklentim fazla yüksekti belki. Öğleden sonra ise… klasik kriz: Tatlı isteği. Öyle hafif bir istek değil, bildiğin “pasta pastaneye yürüyelim” tarzı. Bastırmak için çileğe sarıldım.

Akşam falafel ve bol salata yedim. Midem hâlâ boşluk hissindeydi ama su içmeye devam ettim. Bugün 2 litreyi geçtim—ufak bir gurur anı.

İtiraf: Bu Gün Zor Geçti

Son dönemlerde tatlı ve hamur işine epey düştüğüm için midem büyümüş olabilir. Açlık sürekli karnımda dolaşan bir hayalet gibiydi. Ne yersem yiyeyim, eksik hissettim. Sanırım midemin küçülmesine ihtiyacım var.

Daha çok proteinle beslenmek istiyorum. Hem daha uzun süre tok tutuyor, hem de damak zevkimi değiştirmeme yardım edecek. Şekerli ve işlenmiş şeyleri bıraktıkça gerçek tatları yeniden keşfetmek gibi bir süreç bu.

Bilgisayar Başında Geçen Hayatlar

İşlerim yoğun. Günde 8–10 saat bilgisayar başındayım. Yazmak, planlamak, toplantılar derken gözümü ekranlardan alamıyorum. Fark ettim ki, bu sadece zihinsel değil, fiziksel olarak da yorucu. Uzun süre oturmak metabolizmayı yavaşlatıyor, kasları tembelleştiriyor ve ani açlık krizlerini tetikliyor.

Yani bu süreçte sadece ne yediğim değil, nasıl yaşadığım da önemli.

Pilatesin Gücü ve Yeni Planlar

Şu an haftada 2 gün aletli pilates yapıyorum. Duruşum, esnekliğim ve içsel enerjim için harika bir destek. Gerçekten vücudu toparlayan bir şey. Ama daha fazlasını yapmak istiyorum.

Mesela ip atlamak mı?

Koşuya başlamak mı?

İkisinden biri olabilir, ama hangisiyle başlamalıyım, emin değilim. Hem yağ yakımına katkısı olsun, hem de beni motive etsin istiyorum. Eğer bu konuda fikrin varsa yorum bırak—cidden önerilere açığım!

Son Söz: Başladım, Kolay Değil Ama Geri Dönüş Yok

Bugün, diyetimin ilk günüydü. Gerçekçi olacağım: kolay değildi.

Ama kolay olsun diye başlamadım.

Daha güçlü, daha hafif, daha dengeli bir ben istiyorum.

Bugün kahveyle başladım, açlıkla boğuştum ve yine kahveyle kapattım.

Ama yarın? Belki biraz daha kolay olacak. Belki biraz daha güçlü hissedeceğim.

Zaten mesele de bu değil mi? Her gün bir adım daha atmak.