Hep soğuk kış gecelerini anımsatır. Ellerin ellerimden az önce kayıp gitmiş, sol yanımda sıcaklığın, hep aynı şarkı çalar. Hep aynı yerde durur aklım, gözlerim aynı anda, bembeyaz bir örtü üstünde çekip giden adımların, belki sevmediğimden soğuk kış gecelerini, sıcak bir temmuz akşamında bırakıp gitmezdin. Gider miydin?

Aklım ihtimallerin kapısından ayrılmıyor. İzler silinmiyor! Sımsıkı pencereler ardında hala gidişine bakıyorum. Bunca zaman sonra hala, neden? Nasıl bu kadar acıyabilir? Hiç bir mevsim yetmedi. Hiç bir yağmur temizlemedi. Güneş bile ısıtmadı. Şimdi ben sana ne anlatsam boş bir acı işte! Sorsan geçti gitti. Bata çıka yürürken kim kandırabilir yüreğimi, kim anlatabilir gidişinin anlamını, ben hala soğuk bir kış gününde yana yana yaşıyorum. Kimse bilmez, kimse anlamaz! O yüzden sende boş yere sorma, sende yorma!!!