Size yemyeşil ağaçların arasında, masmavi bulutların altında, küçük şirin bir evde yaşayan Zeynep ve kardeşinin hikayesini anlatacağım.

Zeynep sabah uyandığında koşarak yatağından fırladı ve pencereden gökyüzüne baktı. Güneş çoktan doğmuştu. “Bugün çok güzel bir gün” diye bağırdı.

Annesi mutfaktan kızının sesini duydu. “Zeynep hadi aşağı gel. Bak sana kahvaltı hazırladım” dedi. Zeynep hemen aşağı indi. Annesini görünce yüzündeki gülümseme kayboldu. Çünkü annesinin karnında kardeşi olduğu aklına geldi. Annesi ve babasıyla çok mutluydu. Kardeşi geldiğinde kedisini sevmeyeceklerini düşünüyordu. Sessizce sandalyesine oturdu. 

Annesi Zeynep’in üzüldüğünün farkındaydı. Ona “kardeşin gelince ona beraber mama yedirir miyiz?” diye sordu. Zeynep sakince “olur” dedi. 

Bu arada kapı çaldı. Zeynep hemen kapıya koştu. Ananesi ve dedesi gelmişti. Zeynep onları görünce çok mutlu oldu. Annesi Zeynep’in yanına gelip “bugün sana bir sürprizimiz var. Sen ananenle bizim için kek yapar mısın?” diye sordu. Zeynep kocaman gülümseyerek “tabi yaparım” dedi. Annesiyle babası küçük bir çantayla gittiler. Ananesi kek yaparken Zeynep keki karıştırdı. Keki beraber tepsiye döktüler ve fırına verdiler. Zeynep pencere de heyecanla anne babasını bekliyordu. Akşam üstüne doğru heyecanlı sesler duydu. Annesi gelmişti ve Zeynep’e sesleniyordu. Uyuya kalmıştı uyanıp hemen koşarak aşağı indi. Koltuğun üstüne küçük sepete benzeyen bir yatak koymuşlardı. Zeynep gözlerine inanamadı. Küçücük bir bebek yatıyordu. Annesi Zeynep’i kucağına alıp onu öptü ve kardeşiyle tanıştırdı. “Zeynep kardeşine Hamza adını koyduk beğendin mi?” 

“Evet annecim beğendim.”

Zeynep korkuyordu. Annesi ve babası onu artık sevmeyecekler, onu görmeyecekler, sanıyordu. Annesi çok yorgundu. Zeynep’le beraber odasına çıkıp yatağa uzandılar. Annesi uykuya dalana kadar Zeynep’i ne kadar çok sevdiğinden, bundan sonra beraber geçirecekleri güzel günlerden bahsetti. Annesi uyuduğunda Zeynep hemen Hamza’ya bakmak için aşağı indi. Herkes Zeynep’in bu yeni duruma alışabilmesi için çok özenli davranıyordu. Çünkü bir kardeşi olması hiç bir şey değiştirmeyecekti. Herkes eskisi gibi onu çok sevecekti. Zeynep’te zamanla bu durumu daha iyi anladı ve hep çok mutlu oldular.